از رمان فرنی و زویی

فرنی گفت :«من فقط می دونم اگه شاعر باشی یه چیز قشنگ خلق می کنی. منظورم اینه که وقتی

کارت تموم شد یک چیز قشنگ روکاغذ به جا می ذاری. آدمهایی که تو ازشون حرف می زنی حتا یه

چیز زیبا به جا نمی ذارن. بهترین شون تنها کاری که می کنه اینه که به درون ذهنت رخنه می کنه و یه

چیزی اون جا به جا می ذاره اما به صرف این کار اینکه بلدن چطور این کارو بکنن نمی شه به کارشون

گفت شعر. شاید بشه گفت یه پشکل خیلی جذاب می ندازن. بی ادبی مو ببخش. مثل مانیلوس و

اسپوزیتو و بقیه خاک بر سر ها.»