همه ی دیوارها را به یکبارگی بردار: چقدر تامول، ایرانی، عرب یا آفریقایی، در این عرصات بیکسی عشق بازی با خود تحقیر میشوند. با این همه دردی هست که هر کسی نمیشناسدش: اینکه از فرط برخورداری، هیچ دیداری در تو آتشی برنیانگیزد و در ابتدای هر دیدار، انتهایش را مثل کف دست ببینی. آن وقت میگردی پی کسی که نیست، یا اگر باشد، آسان به چشم نمیآید، یا اگر آمد، مال تو نخوهد بود.
رضا قاسمی - چاه بابل
رضا قاسمی - چاه بابل
No comments:
Post a Comment